اپیدمیولوژی و عوامل خطر

این سندرم بیشتر افراد در دهه‌های چهارم و پنجم زندگی را درگیر می‌کند.
شیوع در زنان تا ۶ برابر بیشتر از مردان گزارش شده است که احتمالاً به دلیل
تفاوت‌های بیومکانیکی لگن و زاویه Q-Angle است.

انواع سندرم پیریفورمیس

• نوع اولیه: نادر، ناشی از ناهنجاری‌های آناتومیک یا اختلاف طول اندام‌ها.
• نوع ثانویه: شایع‌تر، ناشی از میکروترومای لگنی، فعالیت‌های تکراری یا فشار مکانیکی طولانی‌مدت.

درمان و توانبخشی

درمان این سندرم به دو دسته تهاجمی (جراحی) و غیرتهاجمی تقسیم می‌شود.
به دلیل کم‌عارضه بودن، امروزه فیزیوتراپی خط اول درمان محسوب می‌شود.

• تزریق‌های موضعی (کورتیکواستروئید یا بی‌حسی)
• داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی
• تمرین‌درمانی تخصصی (کشش و تقویت عضلات)
• منوال تراپی (درمان دستی)
• الکتروتراپی (TENS و اولتراسوند)
• کرایوتراپی (ماساژ با یخ)
• آموزش مکانیک بدن و اصلاح پاسچر

برای مشاوره تخصصی و خدمات درمانی می‌توانید به درمانگاه کرج مراجعه کنید.